นางสาววัลลภา กับสิ่งเล็กๆ ที่เรียกว่า What da Fu*k
นักเขียน : คงไคย

อ่านการ์ตูน



บทที่ 2 พี่ศราวุธ


เวลาประมาน 8.30 น. ฉันเพิ่งมาถึงโรงเรียน ทุกคนเข้าแถวเคารพธงชาติกันเสร็จเรียบร้อยไปหมดแล้ว ลุงจิตจอดส่งฉันที่หน้าป้อมยาม แล้วปล่อยให้เดินไปที่ห้องเรียนเองโดยไม่ได้กังวลอะไรกับการมาโรงเรียนสายของฉัน แต่ไม่เป็นไรหรอก เพราะฉันเองก็ไม่ได้ใส่ใจกับมันมากเท่าไหร่ อีกอย่าง...คาบเรียนแรกของวันนี้คือวิชา ‘พระพุทธศาสนา’

 


ตลกดี

 


“นางสาววัลลภา ไหนเธอลองบอกครูมาหน่อยว่าทำไมถึงเพิ่งมาโรงเรียนเอาป่านนี้?”


“หนูไปวัดมาค่ะ”


“ไปวัด? นั้นเป็นคำแก้ตัวที่ห่วยแตกที่สุดเลย”

 


ทำไมการไปเข้าวัดถึงเป็นข้อแก้ตัวที่แย่ที่สุดสำหรับวิชาพระพุทธศาสนาล่ะ?

 


“โกหกหน้าด้านๆ !! เด็กสมัยนี้มันไม่มีคำแก้ตัวที่ดีกว่านี้รึไง!? ยืนหน้าห้องมันทั้งคาบเนี่ยแหละ!! แล้วก็อาทิตย์นี้ทั้งอาทิตย์เธอจะต้องเป็นเวรทำความสะอาดคนเดียว!! เข้าใจมั้ย?”

 


แล้วทำไมการลงโทษของครูที่สอนวิชาพุทธศาสนา ถึงเป็นการทำความสะอาดห้องล่ะ? ถ้าจะให้มีความเชื่อมโยงกับวิชาอย่างน้อยก็น่าจะให้ไปกวาดลานวัดหรือ...ไม่ล่ะ...ทำความสะอาดห้องดีกว่า

 


“หยุดเลยนะนายคนนั้น!”


ฉันหันหลังไปดูตามทิศทางเสียงตะโกนของคุณครู ภาพที่เห็นทำให้หัวใจฉันเต้นผิดจังหวะไปสองครั้ง

 


ชายหนุ่มตัวสูง ผมสั้นเกือบติดหนังหัว แต่ก็ยังยาวกว่าเกณฑ์ที่โรงเรียนกำหนดเล็กน้อย กำลังอยู่ในท่าย่องแบบที่เวลาเราต้องการบุกรุกที่ดินใครสักคน ชายหนุ่มค่อยๆ หันหน้ามา ‘ศราวุธ อัครเดชโชติสกุล’ ใช่ค่ะ นามสกุล ‘อัครเดชโชติสกุล’ นามสกุลที่เขียนอยู่บนผนังโบสถ์


“สวัสดีครับ...ครูเพ็ญศรี” พี่ศราวุธยิ้มหน้าแหย พร้อมกับยกมือไหว้คุณครูที่กำลังดุฉันอยู่ตรงหน้า จากนั้นจึงเริ่มขยับเข้ามาเข้าใกล้ช้าๆ ด้วยใจกล้าๆ กลัวๆ


ระยะห่างที่น้อยลงทำเห็นฉันสามารถสังเกตพี่ศราวุธได้ชัดเจนยิ่งขึ้น คิ้วและแววตาที่คมเข้ม ใบหน้าที่เหมือนจะยิ้มอยู่ตลอดเวลาแม้มุมปากจะตกลง เสื้อที่ลุ่ยออกมานอกกางเกงข้างหนึ่ง ผิวที่ไหม้แดดเล็กน้อย กลิ่นเหงื่อจางๆ ที่ลอยมาจากแรงหายใจเพราะเหนื่อยหอบ เสื้อนักเรียนที่เปียกเหงื่อนั้นทำให้สามารถมองทะลุไปเห็นกล้ามหน้าอกที่กระเพื่อมขึ้นลงอย่างช้าๆ


ฉันรู้สึกว่าฟันกรามของตัวเองมันเบียดตัวกันมากขึ้นผิดปกติ กี่วินาทีแล้วนะที่ฉันไม่ได้กะพริบตา? ฉันรู้สึกว่าไม่ค่อยเป็นตัวของตัวเอง เหมือนโดนควบคุม ให้ใช้สายตามองทุกกิริยา ทุกท่วงท่าการเคลื่อนไหวของรุ่นพี่ มีอะไรบางอย่างกำลังควบคุมฉันอยู่ มันเหมือนจะอยู่ไกล แต่ก็ใกล้มาก อะไรบางอย่างอยู่ข้างในตัวของฉัน

 


สัตว์ประหลาด

 


“ทำไมเธอถึงไม่อยู่ในห้องเรียน นายศราวุธ!?” คุณครูเพ็ญศรีพูดเสียงดัง และเหมือนกองไฟที่เริ่มปะทุ เพราะทันทีที่สิ้นเสียงคำว่า ‘ศราวุธ’ นั้น


“หา? พี่ศราวุธเหรอ?”


“ไหนๆ พี่ศราวุธอยู่ไหน?”


“ทำอะไรกันน่ะ?”


“พี่ศราวุธอยู่หน้าห้องเราแหละ!”


“พี่เขามากับยัยนั่นเหรอ? ไม่จริงน่า”


เคยซื้อขนมปังให้ปลาในบ่อเลี้ยงปลาที่วัดรึเปล่าคะ? ขนมปังก้อนแข็งๆ ราคาประมานยี่สิบบาทน่ะ เวลาที่เราซื้อแล้วเดินไปที่ขอบบ่อปลา พวกปลาก็จะรีบขึ้นมาแย่งพื้นที่บนผิวน้ำกัน ทั้งปลาดุก ปลาสวาย ปลานิล จนแม้ตอนหลังเราจะไม่ได้ซื้อขนมปังไปก็ตาม แค่ไปยืนที่ขอบบ่อเฉยๆ พวกปลาก็ทุ่มสุดชีวิตเพื่อขึ้นมาแย่งพื้นที่บนผิวน้ำกันแบบเอาเป็นเอาตายแล้ว


“ผม...ลืมดูนาฬิกาน่ะครับ” พี่ศราวุธตอบ

 


มันจะมีข้อแก้ตัวไหนแย่กว่านี้ได้อีกมั้ย? ใจจริงฉันก็อยากให้พี่ศราวุธตอบนะว่าไปเข้าวัดมา แต่มันคงเป็นไปไม่ได้

 


“นายศราวุธ! เธอน่ะอยู่ห้องคิงนะ จะมาทำตัวเหลวแหลกแบบนี้ไม่ได้” ครูเพ็ญศรีพูด ผายมือมาทางฉัน


“ผมขอโทษครับ”


“เอ้า!! รีบไปเข้าห้องเรียนได้แล้ว เดี๋ยวจะเรียนตามเพื่อนไม่ทัน”


“ขอบคุณครับ” พี่ศราวุธไหว้พร้อมก้มหัวให้ ก่อนที่จะหันหลังวิ่งไปทางห้องตัวเองเขาสบตากับฉันครู่หนึ่ง มากกว่าหนึ่งวินาที แต่ไม่น่าถึงสองวินาที แล้วฉันก็ไม่แน่ใจว่าที่อยู่บนใบหน้าสวยๆ นั้นคือรอยยิ้มที่ส่งมาให้ฉัน หรือว่าเป็นแค่ใบหน้าปกติที่เหมือนกับยิ้มอยู่ตลอดเวลาของรุ่นพี่ ที่ฉันเพิ่งรู้อย่างเดียวในตอนนี้คือมือของฉันทั้งสองข้างมันกำแน่นมาก แน่นจนเล็บแทงเข้าไปในฝ่ามือของตัวเอง

 


ตึกตัก

 


หลังจากพ้นจากการควบคุม ฉันก็หันหน้าเข้าหาประตู กำลังจะเดินเข้าห้องเรียน ก็ถูกแขนของครูเพ็ญศรีห้ามเอาไว้


“นั่นเธอคิดว่าเธอจะทำอะไร?”


“....”


“ครูสั่งให้เธอยืนหน้าห้องเธอก็ต้องยืนหน้าห้อง!” พูดจบครูก็เดินเข้าห้องไปสอนเด็กคนอื่นๆ ทิ้งฉันให้ยืนเหมือนลิงโง่อยู่คนเดียว


ฉันหันไปมองทางเดินที่พี่ศราวุธใช้เดินไปยังห้องของตัวเอง ที่ตอนนี้นั้นว่างเปล่า

 


ก็เรามาสายนี่...ใช่มั้ย?

 

เลื่อนขึ้นข้างบน เลื่อนลงข้างล่าง

คอนเทนต์ทุกเรื่องสามารถอ่านผ่านแอพพลิเคชั่นมือถือได้ทั้งหมด

รายการตอน

แนะนำนักเขียน

คงไคย
" "

เขียนคอมเมนต์คอมเมนต์ทั้งหมด (0)

0จำนวนตัวอักษรตอนนี้ / ตัวอักษรทั้งหมด 400 ตัวอักษร

หัวข้อรายการคอมเมนต์

เรียงตามอันดับการแนะนำ

เรียงตามอันดับการอัพเดท

'นางสา...' ถ้าเป็นแฟนตัวจริง ห้ามพลาด