COMICOวัตสัน&โฮล์ม ถอดรหัสยีนส์ฆาตกรรม

คดีที่ 1 จีระจอมเชือดกับฆาตกรรมคุณไสย ตอนที่ 1

วัตสัน&โฮล์ม ถอดรหัสยีนส์ฆาตกรรม
นักเขียน : เลออน

อ่านการ์ตูน

บทนำ


“อึก...อื้อ...อื้อ”

เสียงร้องอู้อี้สลับกับเสียงสะอื้นจากการร้องไห้ดังระงมอยู่ในห้องที่มีเพียงแสงจากเทียนไข ตรงกลางห้องมีผู้ชายและผู้หญิงอย่างละหนึ่งคน แต่มีเพียงฝ่ายชายเท่านั้นที่สามารถขยับตัวพลางฮัมเพลงในคอได้อย่างอิสระ

ชายผู้นั้นยืนหันหน้าเข้ากำแพงสีอ่อน ป้ายของเหลวสีแดงส่งกลิ่นคาวคละคลุ้งเป็นรูปอักขระโบราณบนกำแพงด้วยสีหน้าเพลิดเพลิน โดยเว้นที่ว่างตรงกลางเอาไว้ด้วยเหตุผลพิเศษบางอย่าง

 

“เคียะ...คึ...คึ”

ชายคนนั้นหันหน้ากลับมายังหญิงสาวที่นอนตัวสั่นถูกมัดมือมัดขาอยู่บนพื้น มือซึ่งถูกมัดไพล่หลังของหญิงสาวมีบาดแผลจากการถูกเสียดสีจนเลือดไหลออกมาช้าๆ สติของเธอเลือนรางจากการเสียเลือดปริมาณมาก ที่ยังประคองสติอยู่ได้เพราะความกลัวล้วนๆ จนเธอเองยังคิดว่าน่าจะสลบหรือไม่ก็ตายไปเร็วๆ ยังดีเสียกว่า

ยิ่งถ้าเทียบกับสิ่งที่เห็นตรงหน้าแล้ว...เธอก็อยากจะตายไปเสียตอนนี้เลย

“อ้าว...ร้องไห้ทำไมล่ะ”

ชายคนนั้นด้วยรอยยิ้มอันบิดเบี้ยว ก่อนใช้ปลายนิ้วเปื้อนเลือดเช็ดน้ำตาให้หญิงสาวอย่างแผ่วเบา

“เพราะดีใจสินะ” เขาสรุปกับตัวเองเช่นนั้น “ก็เธอจะได้ตายอย่างเป็นศิลปะขนาดนี้นี่นะ”

เขาพูดพลางหันมองอักขระเลือดบนกำแพง ก่อนจะใช้มือข้างเดียวฉุดหญิงสาวลากไปตรงนั้น ส่วนมืออีกข้างหยิบค้อนกับตะปูตัวใหญ่ ชายผู้นั้นดันหญิงสาวเข้าหากำแพงยังจุดที่เว้นว่างเอาไว้ ใช้มีดตัดเชือกที่มัดมือออก แล้วจับแขนกดตรึงไว้กับกำแพง

หญิงสาวเบิกตากว้าง น้ำตาไหลเป็นสาย เธอออกแรงดิ้นและส่งเสียงร้องอย่างบ้าคลั่ง เมื่อเห็นว่าชายโรคจิตผู้นี้กำลังจะทำอะไรกับเธอ ตะปูตัวโตถูกกดลงที่ฝ่ามือพร้อมกับมือข้างที่ถือค้อนเงื้อขึ้น ก่อนทุบลงไปสุดแรง!

 

ปึก!

โลหิตพุ่งจากบาดแผลกระเด็นเปื้อนใบหน้าของชายจิตวิปริต เขาแสยะยิ้ม สัมผัสจากเลือดอุ่นๆ กับเสียงกรีดร้องของหญิงสาวให้ความรู้สึกดีนัก เขาตอกตะปูอีกตัวที่มืออีกข้างของเธอ

เมื่อการตรึงเหยื่อบนเวทีเสร็จเรียบร้อย...ของจริงจึงจะเริ่ม…

“เจ็บหรือเปล่า?” ชายหนุ่มก้มหน้ากระซิบข้างหูหญิงสาว “เจ็บสินะ แต่ฉันจะทำให้เธอเจ็บยิ่งกว่านี้เป็นร้อยๆ เท่าเลย อ้อ ไม่ต้องร้องขอชีวิตนะ เพราะฉันคงไม่ฟังเสียงนกเสียงกาเล็กๆ หรอก เคียะ...คึ...คึ”

ความพึงพอใจที่แลดูอันตรายฉายชัดบนใบหน้า เขาวางค้อนลงและหยิบมีดขึ้นมา จงใจโบกมันผ่านหน้า ตวัดให้เฉี่ยวตาหญิงสาวไปไม่กี่เซนติเมตร

“เด็กไม่ดีก็ต้องถูกทำโทษ” เขาหัวเราะในคอเบาๆ

ยิ่งเห็นเหยื่อหลับตาแน่น ชายหนุ่มยิ่งพึงพอใจ เขาไล่คมมีดเงาวับลงบนผิวขาวเนียนที่กำลังสะท้าน ฉับพลัน แววตาหยอกล้อก็หายไป กลายเป็นลุกโชนด้วยเพลิงแห่งความวิปริต

 

“อื้อ! อื้อ!”

หญิงสาวทำได้เพียงส่งเสียงในลำคอทุกครั้งที่ชายหนุ่มตวัดมีดลงบนผิวเนื้อ ยิ่งพยายามดิ้นเท่าไร คมมีดก็ยิ่งบาดลึกลงไปเท่านั้น น้ำตาจากความเจ็บปวดไหลรวมกับเลือดสีแดงสดละเลงลงบนไปบนพื้น อาบย่อมให้กระเบื้องกลายเป็นสีแดงฉาน

เขายิ้มให้ภาพที่ดูราวกับงานศิลปะ แล้วสับมีดลงไปบนร่างของหญิงสาวอย่างบ้าคลั่งและรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ จนร่างนั้นมีสภาพเหวอะหวะ แม้ในตอนที่เหยื่อหมดลมหายใจแล้ว มือของเขาก็ยังคงกวัดแกว่งมีดไม่ยอมหยุด…

ราวกับเพลิดเพลินในการกระทำนั้น...

 

……………………………………………………………….

 

‘คุณผู้ชมคะ ตอนนี้ดิฉันอยู่ที่หน้าหอพักแห่งหนึ่ง ซึ่งเป็นหนึ่งในสถานที่เกิดเหตุฆาตกรรมโหดเมื่อคืนที่ผ่านมาเนื่องจากเช้าวันนี้มีจดหมายส่งถึงทีมข่าว แจ้งให้เดินทางไปยังสถานที่สามแห่ง โดยลงชื่อผู้ส่งว่า ‘จีระจอมเชือด’ และเมื่อทีมข่าวเดินทางมาถึงสถานที่แห่งแรกซึ่งระบุในจดหมาย ก็พบกับภาพที่ไม่น่าเชื่อว่าจะเกิดจากน้ำมือของมนุษย์ค่ะ…’

‘จีระ’ ฆาตกรที่ตอนนี้เป็นที่ต้องการตัวอันดับหนึ่งของประเทศกำลังนั่งดูข่าวพร้อมเหยียดยิ้มในความมืด ในตอนนั้น...หน้าจอถูกตัดเป็นสองช่อง โดยช่องใหญ่เป็นภาพจากสถานที่เกิดเหตุ เหลือพื้นที่เล็กๆ ให้เป็นภาพนักข่าวของสถานีฯ ภาพจากจอใหญ่ฉายให้เห็นสถานที่เกิดเหตุฆาตกรรม ซึ่งถูกเซนเซอร์จนกลายเป็นเพียงภาพเบลอสีแดงเข้มแผ่กระจายเต็มพื้นที่ ราวกับพื้นห้องทั้งหมดถูกทาด้วยสีแดงสด

แม้จะน่าเสียดายที่ภาพความตายอันเป็นศิลปะชั้นเลิศถูกบดบังด้วยการโมเสกภาพ...แต่เขาก็รู้ดีว่าในห้องนั้นเคยเกิดอะไรขึ้นมาก่อน

‘ทีมข่าวของเราได้เดินทางไปยังสถานที่อีกสองแห่งตามจดหมายระบุไว้ ซึ่งก็พบว่าเกิดเหตุฆาตกรรมในลักษณะเดียวกันนี้’

ผู้ประกาศสาวบรรยายเหตุการณ์ต่อ

‘และอีกสิ่งหนึ่งที่เหตุการณ์ทั้งสามมีเหมือนกันก็คือ สาเหตุการเสียชีวิตของเหยื่อแต่ละรายเกิดจากการถูกของมีคมฟันทั่วร่าง ในการชันสูตรศพเบื้องต้น แพทย์พิสูจน์แล้วว่าผู้เสียชีวิตทั้งสาม เสียชีวิตในเวลาประมาณยี่สิบสองนาฬิกาถึง ยี่สิบสี่นาฬิกาที่ผ่านมา’

ภาพข่าวตัดจากสถานที่เกิดเหตุ จากนั้นกล้องก็ซูมเข้ามายังผู้สื่อข่าวสาวที่ยังคงรายงานข่าวต่อไปด้วยท่าทางกระฉับกระเฉง

 

คุณผู้ชมคะ อีกครั้งแล้วที่เกิดคดีฆาตกรรมเช่นนี้ขึ้น ต่างสถานที่ แต่ในช่วงเวลาเดียวกัน และในวันรุ่งขึ้นก็จะมีจดหมายส่งมายังสำนักข่าว ในตอนนี้ชื่อว่า ‘จีระจอมเชือด ฆาตกรคุณไสย’ ได้กลายเป็นฝันร้ายของคนทั้งประเทศไปแล้วค่ะ’

“อื้ม พูดได้ดี” เขาพูดพลางตบมือเบาๆ

‘เราลองไปฟังความเห็นของคนที่พักอาศัยอยู่ในละแวกนี้ ว่าพวกเขามีความรู้สึกอย่างไรต่อจีระกันนะคะ’

กล้องจับสลับไปยังภาพของหญิงสูงวัยคนหนึ่ง โดยทำการเซนเซอร์ใบหน้าเอาไว้ คงกลัวว่าถ้าเกิดพูดผิดหูออกสื่อ จีระจะตามไปเคาะถึงประตูห้องนอน

‘กลัวค่ะ’ หญิงคนนั้นพูด

‘เป็นห่วงลูกๆ ต้องมารอรับเขาที่โรงเรียน ตอนกลางคืนก็ไม่ให้ออกนอกบ้าน พอเกิดเรื่องใกล้ๆ บ้านอย่างนี้ก็ใจสั่น นอนไม่หลับเลย’

‘มันน่ากลัวตรงที่ไม่ได้ตายทันทีนี่แหละ’ ภาพตัดไปที่ผู้ชายผิวเข้มคนหนึ่ง ‘ได้ยินว่าไอ้ฆาตกรคนนี้มันจะค่อยๆ เชือดให้ตายช้าๆ อย่างทรมาน น่ากลัวที่สุดเลย’

 

แน่นอน ถ้าตายเร็วก็น่าเบื่อแย่สิ คึ คึ

 

เขาโต้ตอบคำพูดในใจ เลื่อนสายตาลงมอง SMS ที่ผู้ชมทางบ้านส่งมาแสดงความเห็น

‘ไอ้คนชั่ว! ไอ้คนวิปริต!’

‘ยังมีความเป็นมนุษย์อยู่หรือเปล่า’

‘ขอให้ตำรวจจับแกให้ได้ แล้วเอาไปประหารเลยยิ่งดี’

แน่นอนว่า ข้อความตัวอักษรมักรุนแรงกว่าสิ่งที่ปากพูด เขาหัวเราะเยาะกับข้อความสุดท้าย พอดีกับที่ผู้สื่อข่าวเปลี่ยนคนสัมภาษณ์ไปเป็นกลุ่มนักศึกษา

‘ขอให้ตำรวจจับคนชั่วมาลงโทษให้ได้เร็วๆ’

 

ฮึ! ตำรวจไร้น้ำยาพวกนั้นเหรอจะจับฉันได้

 

เขาคิดแล้วก็กำหมัดแน่นโดยไม่รู้ตัว

 

แล้วคนชั่วที่แท้จริงคือพวกตำรวจต่างหาก แค่นี้มันยังไม่พอหรอก

มันต้องมากกว่านี้ ฉันจะทำให้ตำรวจเลวๆ พวกนั้นต้องเป็นบ้าตายด้วยชื่อจีระนี่แหละ

 

‘เราจะไปฟังความเห็นของสารวัตรที่รับผิดชอบคดีนี้นะคะ’

 

เอาสิ ฉันก็อยากรู้นักว่าตำรวจจะพูดยังไงกับคดีเมื่อคืน

 

เขายิ้มเยาะ มั่นใจว่าต่อให้ทางตำรวจพยายามกันเต็มที่ แต่สุดท้ายก็จะสืบเอาความจริงอะไรไม่ได้ และหวาดกลัวต่อฆาตกรคุณไสยคนนี้ในที่สุด

‘เรื่องคดีจีระขอให้ประชาชนทุกคนไม่ต้องวิตกเกินไป’ สารวัตรท่าทางขึงขังพูด ‘ในช่วงนี้ขอให้ทุกคนระมัดระวังตัว อย่าอยู่ในที่เปลี่ยวตามลำพัง...ผมขอให้คำมั่นอีกว่า อีกไม่นานเราจะต้องจับตัวจีระมาลงโทษตามกฎหมายได้อย่างแน่นอน’

เขาขมวดคิ้ว แทบลุกจากเก้าอี้

 

เป็นไปไม่ได้!?!

 

เขาคิดเมื่อมองเห็นสีหน้าของสารวัตรคนนั้นว่าไม่ได้เสแสร้งแกล้งทำเป็นเข้มแข็งแม้แต่น้อย แต่เป็นสีหน้าของคนที่มั่นใจในบางสิ่งเหมือนได้ไพ่ตายไว้ในมือ

เขากลั้นใจฟังคำสัมภาษณ์ต่อ

 

‘เพราะตอนนี้นักสืบที่ได้สมญานามว่า ‘เชอร์ล็อก โฮล์ม’ แห่งศตวรรษที่ 21 ได้ลงมือสืบคดีด้วยตนเองแล้ว’

นี่เองคือที่มาของความมั่นใจนั้น เขาหัวเราะในลำคอ ดวงตาเปล่งประกายลุกโชน

ถ้าความมั่นใจนี้ถูกทำให้หายไปด้วยชื่อจีระ พวกตำรวจก็จะเป็นเหมือนแมลงสาบที่ถูกตัดหัว

“โฮล์มแห่งศตวรรษที่ 21 งั้นเหรอ… งั้นฉันจะเตรียมฉากฆาตกรรมที่แกไม่เคยนึกฝันว่าจะเกิดขึ้นจริงได้ให้เอง”

เสียงประกาศนั้นดังกึกก้อง เป็นคำสาบานที่มีเจตนารมณ์แจ่มแจ้งว่ายังมีอีกหลายชีวิตที่ต้องสังเวยให้กับฆาตกรอย่างเขา

เลื่อนขึ้นข้างบน เลื่อนลงข้างล่าง

คอนเทนต์ทุกเรื่องสามารถอ่านผ่านแอพพลิเคชั่นมือถือได้ทั้งหมด

รายการตอน

แนะนำนักเขียน

เลออน
"สวัสดีค่ะ ยินดีต้อนรับผู้อ่านทุกท่านเข้าสู่จินตนาการบทใหม่แห่งการสืบสวนฉบับ black fantasy นี่คือเรื่องราวที่เด็กสาวผู้สืบเชื้อสายจากเชอร์ล็อก โฮล์ม นักสืบชื่อดังในอดีต กับวัตสัน ตุ๊กตาจักรกลคู่หู ทว่าคดีที่พวกเขาต้องเผชิญครั้งนี้ กลับเป็นคดีซึ่งขึ้นชื่อว่าเกิดจากไสยศาสตร์!
อย่าลืมติดตามเป็นกำลังใจให้พวกเขากันด้วยนะคะ"

เขียนคอมเมนต์คอมเมนต์ทั้งหมด (0)

0จำนวนตัวอักษรตอนนี้ / ตัวอักษรทั้งหมด 400 ตัวอักษร

หัวข้อรายการคอมเมนต์

เรียงตามอันดับการแนะนำ

เรียงตามอันดับการอัพเดท

'วัตสั...' ถ้าเป็นแฟนตัวจริง ห้ามพลาด