อ้อมกอดซาตานเฝ้ารัก
นักเขียน : โยชิตะ-ยูริ

อ่านการ์ตูน



แพททริก แพททริกสัน โรคาซานเดอร์ ชายหนุ่มวัย 33 ปี คนสนิทและคนในครอบครัวต่างเรียกเขาว่า ‘แพท’ เขาเป็นบุตรชายคนโตของตระกูลโรคาซานเดอร์ ติดอันดับ Top 10 ผู้ชายที่ผู้หญิงอยากขึ้นเตียงด้วยมากที่สุดจากผลโหวตของสาวๆ ทั่วโลก ด้วยส่วนสูง 192 เซนติเมตร ร่างกายกำยำ บุคลิกแบบผู้นำ ใบหน้าหล่อเหลาคมคาย ดวงตาสีฟ้าชวนหลงใหล และริมฝีปากหยักได้รูปที่แค่ยกยิ้มตรงมุมปากนิดๆ ก็ทำให้สาวๆ ใจละลายกันเป็นแถว


บิดาของเขา เลโอนาดท์ โรคาซานเดอร์ มีเชื้อสายอิตาลีกับตุรกี ส่วนมารดา มะลิฉัตร โรคาซานเดอร์ เป็นลูกครึ่งไทยและอังกฤษ แพททริกสันจึงเป็นชายหนุ่มหลากเชื้อชาติที่น่าหลงใหลและมีเสน่ห์อย่างร้ายกาจ บวกกับความฉลาดอันเหนือชั้นและนิสัยดุดันเฉียบขาด แม้บางครั้งจะเยือกเย็นจนเกินไป เขาเป็นนักธุรกิจที่ทุกคนต้องยำเกรงและจับตามอง เพราะก้าวขึ้นมาคุมบังเหียนโรคาซานเดอร์ คอร์ปอเรชั่น กรุ๊ป ลอนดอน ด้วยวัยเพียง 33 ปี

 

สามปีก่อน ณ Jasmine Grand Hotel (ประเทศอังกฤษ)


แพททริกสันทำธุรกิจร่วมกับแดเนียล เสกสรร ร็อฟเวลล์ หรือที่คนสนิทเรียกว่า ต้อม ทั้งสองคบหาและเป็นเพื่อนรักกันมาตั้งแต่เด็ก ขณะที่สองหนุ่มกำลังนั่งกินอาหารอยู่ด้วยกันในห้องอาหารของโรงแรมที่มารดาของแพททริกสันเป็นเจ้าของ หรือที่คนทั่วไปรู้จักกันในนาม...มาดามแจสมิน!


“แพท นายจะเอายังไง?” แดเนียลเอ่ยถามเพื่อนรักด้วยท่าทีสบายๆ ขณะที่กำลังหั่นสเต๊กปลา


“จัดเต็มสิ! ถ้าวอนอยากเห็นด้านมืดของฉัน ฉันก็จะสนองให้มันได้เห็น ก่อนที่มันจะตาย!” แพททริกสันเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงเรียบๆ ทว่าช่างฟังดูเย็นยะเยือกซะจนบริกรที่รินน้ำให้มือสั่นขนลุกซู่ไปทั้งตัว


“งั้นก็สนุกสิงานนี้! หึๆ” แดเนียลยิ้มเหยียดๆ พลางยกน้ำขึ้นจิบ

ปิ๊บๆๆ เสียงมือถือของแพททริกสันดังขึ้น เจ้าตัวหยิบขึ้นมาดูแล้วรีบกดรับสาย


“บอสครับ! จับตัวมันได้แล้วครับ” จิมมี่เจมส์มือขวาคนสนิทรีบรายงาน

“เอาตัวมันไปที่โกดังท่าเรือ” แพททริกสันสั่งการก่อนกดวางสาย


“เช็กบิล!” แดเนียลหันไปบอกบริกรที่ยืนอยู่ใกล้ๆ และวางธนบัตรลงบนโต๊ะจำนวนหนึ่ง แล้วลุกเดินออกไปพร้อมกับแพททริกสัน

 

สองหนุ่มเดินออกมาที่ด้านหน้าโรงแรม แดเนียลเสนอไอเดียจัดการศัตรูสารพัดวิธี แพททริกสันได้ฟังก็อดขำไม่ได้กับความคิดของเพื่อนรัก ที่เสนอให้เอาเลือดสาดใส่ศัตรูแล้วโยนลงไปในดงฉลาม แต่เขากลับคิดว่า...น่าจะแล่เนื้อของศัตรูออกทีละชิ้นๆ แล้วโยนให้ฉลามกินต่อหน้า ให้มันมองดูการให้อาหารปลาฉลามที่มาจากเนื้อตัวมันเอง! แบบนี้ถึงจะสาสมกับสิ่งที่มันได้ทำเอาไว้! บังอาจลอบวางเพลิงกาสิโนของเขาจนไหม้ไปเกือบครึ่ง ทำเขาสูญเงินไปหลายร้อยล้าน หึ! ส่งตัวมันให้ตำรวจเหรอ! ไม่มีทาง! เขาจะจัดการปิดบัญชีกับมันด้วยตัวเองนี่แหละ แบบนี้สิ! ถึงจะสะใจ!


ขณะที่สองหนุ่มกำลังรอรถที่การ์ดกำลังขับมารับอยู่นั้น ก็มีรถลีมูซีนคันหนึ่งแล่นเข้ามาจอด พนักงานรีบวิ่งไปเปิดประตูรถให้ ชายหนุ่มหันไปมองแวบหนึ่ง ก่อนจะหันกลับมาทางเดิมเพื่อฟังสิ่งที่แดเนียลเล่า แต่หูของเขากลับได้ยินเสียงหวานใสที่เอื้อนเอ่ยดังอยู่ใกล้ๆ ว่า ‘ขอบคุณมากค่ะ’


แพททริกสันหันกลับไปมองตามเสียง เห็นสาวน้อยคนหนึ่งลงมาจากรถลีมูซีนคันที่เพิ่งแล่นเข้ามาจอด


“โอ้พระเจ้า!” ชายหนุ่มอุทานออกมาอย่างลืมตัว หลังจากที่หญิงสาวหันหน้ามาทางตน ขนตางอนยาวเป็นแพกับดวงตาสีดำกลมโตคู่สวย ริมฝีปากบางสีชมพูที่กำลังคลี่ยิ้มบางๆ จมูกโด่งนิดๆ รับเข้ากับใบหน้าเรียวสวยอย่างลงตัว ทุกสิ่งทุกอย่างดูจะหยุดนิ่งลงชั่วขณะ


“แพท! แพท! รถมาแล้ว เร็ว!” แดเนียลเรียกเพื่อนซี้ที่อยู่ๆ ก็เงียบไป

“อืม!” แพททริกสันหันไปตอบ ก่อนจะหันกลับมามองสาวน้อยที่ทำให้หัวใจของเขากระตุกเมื่อครู่ แต่เธอเดินเข้าไปในโรงแรมพร้อมกับผู้หญิงอีกคนที่เขารู้จักดี!!


“เฮ้! แพท ตกลงนายจะไปไหมพวก!” แดเนียลตะโกนเรียกอีกครั้ง หลังจากที่เขาขึ้นนั่งประจำที่คนขับในรถสปอร์ตแล้ว แต่อีกฝ่ายยังยืนอยู่ที่เดิม!


“โอเคๆ พวก! ใจเย็น!” แพททริกสันเอ่ยก่อนจะเปิดประตูรถเข้ามานั่งคู่กับเพื่อนรัก ในขณะที่หัวใจของเขากลับเดินตามสาวน้อยคนนั้นเข้าไปข้างในโรงแรม!


แดเนียลหันมามองเพื่อนรักอย่างงงๆ ว่าอีกฝ่ายเป็นอะไร ทำไมเหม่อลอยแปลกๆ ชายหนุ่มส่ายหัวนิดๆ อย่างมึนงง ก่อนจะขับรถตรงไปยังโกดังท่าเรือเพื่อจัดการปิดบัญชีศัตรู ที่ลูกน้องไปตามจับมาให้แล้ว

 


พิมพลอย อัครเหมษ์ อายุ 17 ปี เธอเป็นเด็กในอุปการะของคุณมะลิฉัตรได้ปีกว่าแล้ว ตั้งแต่ตอนที่บิดาและมารดาของเธอ (ธีรติกับพิมมาลา) ประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตทั้งคู่แบบกะทันหัน และด้วยความที่มารดาของเธอและคุณมะลิฉัตรเติบโตมาด้วยกันจากสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า อีกฝ่ายเมื่อรู้ว่าเธอไม่มีญาติที่ไหน จึงเสนอขอรับเธอมาอุปการะเลี้ยงดูที่อังกฤษ


จากเด็กสาวหน้าตาจิ้มลิ้ม นัยน์ตาเศร้าสร้อย มะลิฉัตรกับเลโอนาดท์ก็สามารถทำให้เด็กสาวกลับมาสดใสร่าเริงได้อีกครั้งอย่างไม่น่าเชื่อ


ตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมา ไม่ว่าทั้งสองจะไปที่ไหนก็จะพาหญิงสาวติดตามไปด้วยแทบทุกที่ เพราะรอยยิ้มและเสียงหัวเราะของพิมพลอยทำให้มะลิฉัตรและสามีแทบจะหลงลืมไปว่าตนเองนั้นยังมีบุตรชายอยู่อีกสามคน

 


Rocasander Villa...


เย็นวันนั้น...ในขณะที่ทุกคนกำลังนั่งกินอาหารด้วยกัน อยู่ๆ ก็มีเสียงรถแล่นเข้ามาจอดด้วยความเร็วที่หน้าคฤหาสน์ มะลิฉัตรหันไปมองหน้าสามีก่อนจะเอ่ยถาม (เวลามีเสียงรถแล่นเข้ามาจอดหน้าคฤหาสน์ มะลิฉัตรและเลโอนาดท์มักจะทายเล่นกันเป็นประจำ ว่าบุตรชายคนไหนมา!)


“ร้อยปอนด์! มะลิขอพนันว่าเป็นอลัน” มะลิฉัตรเอ่ยขึ้นอย่างอารมณ์ดี เพราะในบรรดาลูกทั้งสาม ในช่วงสองสามปีมานี้ออร์แลนโด้มาบ่อยที่สุด


“ผมให้หนึ่งหมื่นปอนด์! พนันว่าเป็นเจคอป” เลโอนาดท์เอ่ยพลางยกแก้วไวน์แดงขึ้นจิบ และขยิบตาให้ภรรยาอย่างนึกสนุก เพราะตนเพิ่งคุยกับบุตรชายคนเล็กไปเมื่อสามวันก่อน เห็นอีกฝ่ายบอกว่าจะแวะมากินข้าวเย็นด้วย เลโอนาดท์แอบยิ้มกริ่มและมั่นใจว่าตนเองจะเป็นฝ่ายชนะอย่างแน่นอน


“ถ้าแพ้ มะลิจะจ่ายแค่หนึ่งร้อยปอนด์ แต่ถ้าชนะมะลิจะได้หนึ่งหมื่นปอนด์ถูกต้องไหมคะ” มะลิฉัตรเอ่ยพร้อมกับส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ให้สามี


“ตามนั้นเลยครับคุณผู้หญิง” เลโอนาดท์ตอบยิ้มๆ กับท่าทางตื่นเต้นของภรรยา


“แล้วถ้าไม่ใช่พี่อลันกับพี่เจคล่ะคะ” พิมพลอยหันไปมองหน้าคนนั้นทีคนนี้ทีอย่างนึกสนุกตาม ก่อนจะเอ่ยแย้งทั้งสองเพราะไม่ค่อยคุ้นกับเสียงรถที่แล่นเข้ามาจอดสักเท่าไหร่


“ถ้าไม่ใช่อลันกับเจค เงินพนันหมื่นปอนด์กับหนึ่งร้อยปอนด์จะเป็นของน้องพิม ดีไหมลูก!” เลโอนาดท์เอ่ยก่อนจะยิ้มกว้างให้สาวน้อย


“จริงๆ นะคะคุณพ่อ โอ๊ย! น้องพิมตื่นเต้นค่ะ อยากรู้จังว่าใครจะมา!” พิมพลอยเอ่ยด้วยความตื่นเต้น


“ฮ่าๆ / คิกๆ” เลโอนาดท์กับมะลิฉัตรหัวเราะพร้อมๆ กันกับท่าทางซื่อๆ ของสาวน้อย

“สวัสดีครับพ่อ สวัสดีครับแม่!”


น้ำเสียงทุ้มๆ เอ่ยทักทายขึ้น ทั้งสามหันไปมองพร้อมกัน วินาทีที่พิมพลอยหันไปและสบตาเข้ากับชายหนุ่ม หญิงสาวที่กำลังหัวเราะอยู่ถึงกับนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ


‘ผู้ชายที่อยู่ในรูปใบนั้น’ พิมพลอยบอกตัวเองในใจพลางรู้สึกสั่นขึ้นมานิดๆ หัวใจเต้นแรงขึ้นจนเริ่มจะหายใจติดขัดอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน และทันทีที่ดวงตาสีฟ้าเข้มจ้องมองเธอ โลกทั้งใบก็เหมือนหยุดนิ่งอยู่กับที่ เหมือนว่าเธอหลุดเข้าไปอยู่ในโลกอีกใบที่มีแค่เขาและเธอเพียงสองคน


“อ้าว! แบบนี้ทั้งคุณและผมต้องจ่ายให้น้องพิมแล้วสิ ฮ่าๆๆ” เลโอนาดท์เอ่ยขึ้นหลังจากที่เห็นบุตรชายคนโตเดินเข้ามา


“ไม่น่าเชื่อว่างานนี้จะต้องจ่ายให้น้องพิม คิกๆๆ” มะลิฉัตรเอ่ยกับสามีที่ต่างฝ่ายต่างเดาไม่ถูก พิมพลอยที่เพิ่งได้สติรีบยิ้มกลบเกลื่อนให้กับทั้งสอง


“พ่อไม่นึกว่าแพทยังจำทางเข้าคฤหาสน์ได้ ฮ่าๆๆ” เลโอนาดท์เอ่ยแซ็วบุตรชายคนโตที่สองปีมานี้แทบไม่ได้กลับมาเหยียบคฤหาสน์แห่งนี้บ่อยนัก


“ใช่ค่ะ! มะลิเองก็เกือบลืมไปว่ามีลูกชายสามคน โทรไปตามทีไรก็บอกว่ายังไม่ว่าง แต่ขยันเป็นข่าวกับแม่ดารานางแบบไม่เว้นแต่ละวัน น่าน้อยใจจริงๆ” มะลิฉัตรรีบเอ่ยสมทบ เพราะจะเจอบุตรชายแต่ละคนได้ก็ตอนไปงานใหญ่ๆ ดังๆ ของแวดวงไฮโซ ที่สามหนุ่มขยันพากันควงสาวๆ ไปไม่ซ้ำหน้า จนเธอและสามีต้องเดินหลบออกห่างๆ เพราะไม่อยากทำความรู้จักสาวคนไหนของบุตรชายอีก นั่นเป็นเพราะในงานหน้าบุตรชายก็จะควงสาวคนใหม่มาอีก เรียกได้ว่างานละคนนั่นเอง!


“แหม! พ่อกับแม่ก็พูดเกินไป อ้อ! แล้วนี่...” แพททริกสันแกล้งเอ่ยถาม พลางหันไปมองสาวน้อยตรงหน้าเต็มๆ ตาอีกครั้ง ก่อนจะสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ เพื่อข่มความรู้สึกบางอย่างเอาไว้ ขณะที่หัวใจเต้นโครมครามเสียงดังแบบไม่เป็นจังหวะ


“นี่น้องพิม พิมพลอย น้องสาวของลูกกับอลันและเจคจ้ะ” มะลิฉัตรกล่าวแนะนำ

พิมพลอยรีบยกมือไหว้อีกฝ่าย อาการร่าเริงเมื่อครู่หายไปทันที เหลือเพียงพิมพลอยที่นิ่งเงียบขึ้นมาทันใด


แพททริกสันยังคงมองหญิงสาวตาค้าง ไม่ได้รับไหว้อีกฝ่ายแต่อย่างใด เพราะยังตกใจกับคำว่าน้องสาวที่มารดาบอกเมื่อครู่


“น้องสาว! หมายความว่า...” ชายหนุ่มเอ่ยค้างไว้พลางหันมองบิดาอย่างไม่ไว้ใจ


เลโอนาดท์ถึงกับสะดุ้งกับสายตาจับผิดที่มองมา คิดว่าเขาแอบนอกใจภรรยาหรือไง ประมุขของบ้านที่กำลังถูกกล่าวหากลอกตาอย่างเซ็งๆ ก่อนจะเอ่ยตอบ


“แพท! พ่อได้รางวัลผู้นำครอบครัวดีเด่นมาห้าปีซ้อนนะลูก!” เลโอนาดท์เอ่ยเตือนบุตรชายเสียงเข้ม!


“น้องพิมเป็นลูกสาวของเพื่อนแม่ที่เสียชีวิตเมื่อปีก่อน พ่อกับแม่ก็เลยรับน้องพิมมาเป็นลูกสาวคนเล็ก น้องพิมจ๊ะ นี่พี่แพท พี่ชายอีกคนของหนู!”

มะลิฉัตรรีบอธิบายก่อนที่อีกฝ่ายจะตีความไปไกล


“โล่งใจ! นึกว่าสายเลือดเดียวกันซะอีก” แพททริกสันบ่นพึมพำ ในขณะที่ผู้เป็นบิดาหันมามองค้อนอย่างเคืองๆ ที่บุตรชายเอ่ยราวกับไม่ไว้วางใจตน!


“อะไรนะคะ” พิมพลอยเอ่ยถามเพราะว่าเธอได้ยินที่อีกฝ่ายพูดไม่ถนัด

“อ๋อ! เอ่อ...สวัสดีค่ะน้องพิม เรียกพี่ว่าพี่แพทนะคะ” แพททริกสันรีบเอ่ยเปลี่ยนเรื่องคุย และนั่งลงใกล้ๆ กับเก้าอี้ที่สาวน้อยนั่งอยู่อย่างเนียนๆ


เลโอนาดท์หันไปมองภรรยาทันทีที่ได้ยินลูกชายคนโตพูดคะ-ค่ะอย่างที่ไม่เคยพูดมาก่อน จนรู้สึกแปลกใจชอบกล


“สวัสดีค่ะพี่แพท” หญิงสาวยกมือไหว้อีกฝ่ายอีกครั้ง


“สวัสดีค่ะน้องพิม” แพททริกสันรีบยกมือขึ้นรับไหว้ ก่อนจะแกล้งเนียนเอ่ยเรื่องอาหารเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของบิดาและมารดา ที่เอาแต่จ้องมาเหมือนพยายามจะจับผิดเขาจนทำตัวไม่ถูก


“ว้าว! กับข้าวน่ากินมากๆ เลย ฝีมือแม่อีกแล้วใช่ไหมครับ”


“ใช่จ้ะ แม่กับน้องพิมช่วยกันทำ แต่พล่าปลาแซลมอนจานนี้ฝีมือน้องพิม ลองชิมดูสิว่าผ่านไหม?” มะลิฉัตรเอ่ยทดสอบบุตรชาย พร้อมกับหันไปส่งซิกให้สามี “งั้นขอพี่แพทลองชิมดูหน่อยนะคะ” แพททริกสันหันไปเอ่ยกับสาวน้อยยิ้มๆ จนลืมสังเกตสายตาของบิดาและมารดาที่มองมา








TBC.

เลื่อนขึ้นข้างบน เลื่อนลงข้างล่าง

คอนเทนต์ทุกเรื่องสามารถอ่านผ่านแอพพลิเคชั่นมือถือได้ทั้งหมด

รายการตอน

แนะนำนักเขียน

โยชิตะ-ยูริ
" "

เขียนคอมเมนต์คอมเมนต์ทั้งหมด (0)

0จำนวนตัวอักษรตอนนี้ / ตัวอักษรทั้งหมด 400 ตัวอักษร

หัวข้อรายการคอมเมนต์

เรียงตามอันดับการแนะนำ

เรียงตามอันดับการอัพเดท

'อ้อมก...' ถ้าเป็นแฟนตัวจริง ห้ามพลาด